Τράβηξα την κουρτίνα για ν' αγναντέψω τη μαβιά γραμμή του ορίζοντα, που όλο και βαθαίνει, όλο κι αλλάζει σχήμα. Μόνο ο άνθρωπος γαντζώνεται! Στοιχειωμένος απ' τους αόρατους φόβους του κι απ' τις παιδαριώδεις απόψεις του, αντιστέκεται σε κάθε είδους αλλαγή.

Δ.Χ

Ο Λαέρτης και το μολύβι του σε ρυθμούς τανγκό

Translate, select Language

Wikipedia

Αποτελέσματα αναζήτησης

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

The Last Face


Το "The last Face" αφορά τον έρωτα μεταξύ της Δρ. Ρεν Πίτερσεν(βραβευμένη με Όσκαρ, Σαρλίζ Θερόν), μέλος των Γιατρών του Κόσμου και του Δρ. Μιγκέλ Λεόν(βρανευμένος με Όσκαρ, Χαβιέ Μπαρδέμ), ενός εθελοντή γιατρού.
Σενάριο: Έριν Ντίγκναμ
Σκηνοθέτης: Σον Πεν
Πρεμιέρα, 15/3/2017, 20:30 στο Odeon Starcity.






Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Η γιορτή της Γυναίκας...

Διστάζω να πω αν η 8η Μαρτίου είμαι μέρα γιορτής ή μέρα θλίψης για τη γυναίκα, αφού η μοίρα της ορίζεται ακόμα και σήμερα από τη γεωγραφική θέση της χώρας που γεννήθηκε.
Αφού ακόμα και σήμερα σ' αυτό τον πλανήτη υπό την ανοχή όλων μας, χιλιάδες κορίτσια, κυρίως ανήλικα, έρχονται αντιμέτωπες με το δουλεμπόριο, την πορνεία, την σεξουαλική εκμετάλλευση και με κάθε μορφής βία -σωματική και ψυχολογική- συχνά και  "αθέατη", που τραυματίζει, εξευτελίζει, αποθαρρύνει και παραβιάζει την ατομική της ελευθερία. 
Ας μη ξεχνάμε ότι η μέρα αυτή θεσμοθετήθηκε διεθνώς για να μας θυμίζει, ότι πέρα απ' όσα διεκδίκησαν και απ' όσα κατέκτησαν οι γυναίκες, υπάρχουν πολλά ακόμα για τα οποία πρέπει ν' αγωνιστεί, έως ότου καταργηθούν όλα τα σκληρά, κοινωνικά στερεότυπα και η σκληρή διαμόρφωση που τόσο έντεχνα, αιώνες τώρα -κοινωνία και θρησκεία- κατάφεραν να περάσουν με σκοπό τη χειραγώγηση της γυναίκας. 
Μεταξύ "γιορτάζω" και "τιμώ" λοιπόν, υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά. Γι' αυτό θα' ταν πιο έντιμο να τιμούμε τη γυναίκα-άντρες και γυναίκες μαζί- με την ευχή όλες οι γυναίκες- από άκρη σ' άκρη του πλανήτη- καθώς κι όλες οι επόμενες γενιές  ν' απολαύσουν πληρότητα και τον σεβασμό που τους αξίζει. 







Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Μάλτα...στο χωριό του Ποπάυ ή αλλιώς «Sweet Heaven Village.!»


Αφήνουμε τους Ιππότες και ψάχνουμε για ένα χωριό που είναι κρυμμένο κάπου στα Β.Δ της Μάλτας, το χωριό του Ποπάυ. Το μέρος όπου "έζησε" ο υπερήρωας των παιδιών, τουλάχιστον στην κινηματογραφική μορφή του, εμπνευσμένος από την πένα του Έλζι Κράισλερ Σίγκαρ.
Το " Sweet Heaven Village" είναι ένα γραφικό ψαροχώρι που δημιουργήθηκε το 1979 για τις ανάγκες της ταινίας "Ποπάυ" με πρωταγωνιστές τον Robin Williams ως Ποπάυ και την Shelley Duvall ως Όλιβ. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν τουλάχιστον 7.570 λίτρα χρώματος, 8 τόνοι ξύλου κι άλλοι τόσοι τόνοι καρφιών. Οι ανάγκες τις ταινίες απαιτούσαν 19 ξύλινα σπιτάκια ναυτικών τα οποία φτιάχτηκαν με ξύλα από την Ολλανδία και τον Καναδά, γραφικές βάρκες στο λιμάνι αλλά και φιγούρες όπως ο Ποπάυ, η Όλιβ, ο κακός Βρούτος, ο Κάστορ ή ο Χαμ Γκρέιβι, είναι μερικές από τις φιγούρες που θα συναντήσει ο επισκέπτης του "Sweet Heaven Village". 
Σήμερα όλο το σκηνικό της ταινίας παραμένει αυτούσιο, έχει μετατραπεί σε τουριστικό αξιοθέατο και ο Ποπάυ με την Όλιβ επισκέπτονται τους τουρίστες στην είσοδο του χωριού!!






































Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Μάλτα...στα πέτρινα μονοπάτια των τολμηρών Ιπποτών.


Οι ιστορίες των διάσημων Ιπποτών μπορεί να' ναι έξω απ' τα συγγραφικά στεγανά μου, όμως με εξιτάρει η ιδέα ν' ακολουθήσω τα ίχνη τους. Τα ίχνη αυτών των "διπλών" σιδερένιων ανδρών, τρόπον τινά βαρύτατων! Μεσαιωνικοί ήρωες, ισχυρές βασίλισσες, άσεμνοι τροβαδούροι, απορρέουσες ερωτικές υποσχέσεις, αιμοδιψείς ερωμένες, ευγενείς τίτλοι και θρυλικά κάστρα.
Τους ακολουθώ οπλισμένη σαν αστακός, όχι από ασπίδες, προσωπίδες, περικεφαλαίες και θώρακες αλλά από διπλά γάντια, κασκόλ, καπέλα και πανωφόρια! 
Οι Ιππότες βαρύτατοι, βαρύτατο και το κρύο εδώ!
Ωστόσο πληροφορήθηκα ότι ενδέχεται να απογοητευτώ για την ύπαρξη τους, έτσι καλού κακού, πήρα στις αποσκευές μου κι ένα μυθιστόρημα για το θάνατο του Αρθούρου!!


MALTA-SLIEMA
MALTA-VALLETTA

MALTA-VALLETTA

MALTA-VALLETTA

MALTA-VALLETA

MALTA-VALLETTA

MALTA-VALLETTA

MALTA-VALLETTA

MALTA-VALLETTA

MALTA-VALLETTA

MALTA-VALLETTA

MALTA-VALLETTA

MALTA-SLIEMA

MALTA-VALLETTA































































Στην καρδιά του χειμώνα στη Σίκινο..!


Σε μια εποχή που οι κάτοικοι είναι μόνοι, χωρίς πολλά καράβια, χωρίς τουρίστες, χωρίς ήρεμες θάλλασες αλλά με πολλά παιδιά και πολλούς ηλικιωμένους..εμείς πήγαμε για όλους αυτούς.
Οι Γιατροί του Κόσμου μέσω του συγκεκριμένου προγράμματος που χρηματοδοτεί το Ίδρυμα Limmat Stiftung, βρίσκονται για άλλη μια φορά στο πλευρό όσων έχουν ανάγκη, παρέχοντας υπηρεσίες πρόληψης και θεραπείας στους κατοίκους ακριτικών νησιών, οι οποίοι στερούνται πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας. 





Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

Εγκαίνια


<<Από τα σημερινά εγκαίνια της ομαδικής Έκθεσης Ζωγραφικής, Αγιογραφίας και Γλυπτικής, του Μορφωτικού Κέντρου της Πρεσβείας της Αραβικής Δημοκρατίας στην Αθήνα και του συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "Ο ΑΠΕΛΛΗΣ" με θέμα: "ΕΛΛΗΝΟΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗ ΦΙΛΙΑ" >>


















                             




Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Σκακιστική νουβέλα


<<Η Σκακιστική νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ μοιάζει μ' ένα  χρονομετρημένο παιχνίδι ζωής που ο χρόνος του μειώνεται σταδιακά. Ένα αριστουργηματικό  έργο που διαβάζεται απνευστί, γραμμένο απλά αλλά όχι απλοϊκά με τεράστιες  φιλοσοφικές διαστάσεις και ψυχολογική οξυδέρκεια.
Για τους σύγχρονούς του, ο Στέφαν Τσβάιχ ήταν περισσότερο  ένας ποιοτικός εμπορικός συγγραφέας, ένας άριστος τεχνίτης του λόγου και λιγότερο φιλόσοφος. Το έργο είναι ένας εξαίρετος μονόλογος που εξερευνά τα όρια και τις αντοχές του ανθρώπινου νου.
 Κοντά στο τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου, ένα πλοίο ταξιδεύει από τη Νέα Υόρκη με προορισμό την Αργεντινή. Πάνω στο πλοίο βρίσκεται ο πρωταθλητής του σκακιού, Μίρκο Τσέντοβιτς και μια συντροφιά επιβατών του ζητά ν' αγωνιστεί εναντίον τους. Η παρτίδα μοιάζει να οδηγεί σε νίκη τον πρωταθλητή αλλά ένας άγνωστος  επιβάτης πλησιάζει και ανατρέπει το αποτέλεσμα. Η αναπάντεχη κατάληξη πολώνει τα πράγματα και ο  παγκόσμιος πρωταθλητής ζητά εκ νέου ραντεβού για την επόμενη μέρα. Ο αφηγητής αναλαμβάνει να πείσει τον ξένο (Δρ, Μπ) να παρακάμψει την απροθυμία του και να παρευρεθεί στο ραντεβού. Η κατάληξη της σύγκρουσης μεταξύ των δύο μεγαλοφυών είναι απρόβλεπτη  και η νουβέλα εξελίσσεται αποκτώντας  ένα ασύλληπτο ενδιαφέρον με διαρκείς προκλήσεις και αντιπερισπασμούς.
Πολυσυμπτωματικοί χαρακτήρες μας δίνουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε την ωμή και ανταγωνιστική μορφή για "νίκη", τις αδιάφανες εμμονές της ευνοϊκής και πολιτισμένης Βιεννέζικης κοινωνίας και κυρίως τα αχαρτογράφητα όρια του ανθρώπινου νου.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας
Μετάφραση: Σαλταμπάση Άντζη

Ο Στέφαν Τσβάιχ(Stefan Zweig) γεννήθηκε στη Βιέννη στις 28 Νοεμβρίου 1881. Ο Αυστριακός
συγγραφέας, δημοσιογράφος και βιογράφος, ένας απ' τους δημοφιλέστερους συγγραφείς στον κόσμο ήταν γιος του Μόριτς Τσβάιχ, πλούσιου υφασματοβιομηχάνου και της Ίντα Μπρετάουερ(Ida Brettauer) κόρη Ιουδαϊκής οικογένειας τραπεζιτών. Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, όπου το 1904 έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα με διατριβή στη φιλοσοφία του Ιππολύτου Ταίν.
 Παρέμεινε ειρηνιστής σε όλη του τη ζωή τασσόμενος υπέρ της ενωποίησης της Ευρώπης.
Το 1934, μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία κι όταν το φιλοναζιστικό καθεστώς προχώρησε σε κατ΄οίκον έρευνα  κατέφυγε στην Αγγλία, όπου έζησε στο Λονδίνο και από το 1939 στο Μπαθ), καθώς και στις Ηνωμένες πολιτείες το 1940. Το 1941 πήγε στη Βραζιλία, στην ορεινή πόλη Πετρόπολις, 68 χλμ βόρεια του Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου στις 23 Φεβρουαρίου του 1942, ο ίδιος και η δεύτερη σύζυγος του, Lotte, αυτοκτόνησαν απελπισμένοι για το μέλλον της Ευρώπης και του πολιτισμού της.


Η σκακιστική νουβέλα μετά τη μεγάλη αποδοχή που είχε τον περασμένο χειμώνα στο θέατρο "Πορεία"(Πλ. Βικτωρίας- Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69),  επανέρχεται για έξι μόνο παραστάσεις, τον Δεκέμβριο κάθε Πέμπτη (1/12/16-5/1/17)  στις 21:30, σε σκηνοθεσία της Μαριλίτας Λαμπροπούλου και με ερμηνευτή τον Γιάννη Νταλιάνη>>











Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Ο ΛΑΕΡΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΛΥΒΙ ΤΟΥ ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ ΤΑΝΓΚΟ

Από το ημερολόγιο ενός ψυχίατρου...



Κάθε φορά που άφηνα δυο λέξεις σ' αυτό το ημερολόγιο, ένιωθα ν' αποστασιοποιούμαι από τα γεγονότα-η αλήθεια πλάταινε  ξεκάθαρη εμπρός μου-, ήρωας μυθιστορήματος στα χέρια ενός ευφάνταστου συγγραφέα που το μολύβι του κοντοζύγωνε στοργικά τ' ανθρώπινα μασκαρέματα.








Σήμερα πια συνειδητοποιώ πως η προσωπική μου ανάγκη να κρατώ σημειώσεις όλο και φτωχαίνει. Αλλά ετούτη η γνώση της αλήθειας, τελειωμό δεν έχει, μόνο βαθαίνει, βαθαίνει και διεγείρει εκ νέου την καθαρότητα αυτής της ανάγκης.

Κι όλο γεννά καρπούς που απαιτούν υπομονή και μακροθυμία, και τότε το χαρτί και το μολύβι σε ωριμάζουν. Μοιάζουν μ' εκείνες τις αδελφές ψυχές που αδιόρατα και σιωπηλά αλληλοϋποστηρίζουν τη μοναχικότητα τους...












Έβλεπα την νέα μου ασθενή την Ε., από τη χαραγή της τζαμένιας πόρτας, χωρίς εκείνη να με βλέπει, την παρατηρούσα προσεχτικά και τα μάτια μου θόλωναν από δάκρυα. Οι κινήσεις της άκαμπτες-κάπως έτσι, σκέφτηκα, θα ' ναι κι η καρδιά της-, έβαζα στοίχημα πως δεν ξέρει να χορεύει.

Ωστόσο, αυτή η γυναίκα μου άρεσε, αλλά ήξερα καλά πως αν την τραβούσα επάνω μου για τις ανάγκες ενός αργεντίνικου τάνγκο, θα μυριζόταν σε μένα θάνατο και θα το έβαζε στα πόδια.

Άλλη μια γυναίκα που με διόριζε πληρεξούσιο της ψυχής της και ήρθε σε μένα, τον ψυχίατρο.

Ήρθε σε μένα γιατί σίγουρα δεν έχει εμπλακεί διεξοδικά με τον ανθρώπινο πόνο, με άλλον πόνο πέρα απ' το δικό της...

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λιβάνη



Ξεφυλλίστε τις δέκα πρώτες σελίδες εδώ...