Τράβηξα την κουρτίνα για ν' αγναντέψω τη μαβιά γραμμή του ορίζοντα, που όλο και βαθαίνει, όλο κι αλλάζει σχήμα. Μόνο ο άνθρωπος γαντζώνεται! Στοιχειωμένος απ' τους αόρατους φόβους του κι απ' τις παιδαριώδεις απόψεις του, αντιστέκεται σε κάθε είδους αλλαγή.

Δ.Χ

Ο Λαέρτης και το μολύβι του σε ρυθμούς τανγκό

Translate, select Language

Wikipedia

Αποτελέσματα αναζήτησης

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΩ ΣΥΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΩ ΣΥΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΝΩ ΣΥΡΟΣ...ΕΝΑΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΣ ΑΠ' ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΥΘΟΙ






Άνω Σύρος...μαγεία υπόκωφη, αδιάφανη, σχεδόν ψιθυριστή. Ένας οικισμός φτιαγμένος απ' το υλικό που φτιάχνονται οι μύθοι.



Η είσοδος από την Πορτάρα










Η καθολική εκκλησία του Αγ. Γεωργίου( Saint George's Cathedral-Roman Catholic)








La Piazza
























Η θρυλική ταβέρνα του Λιλή που φιλοξενούσε τον Μάρκο Βαμβακάρη





Μουσείο Μάρκου Βαμβακάρη




Πλατεία Μάρκου Βαμβακάρη


Η γειτονιά προς την Πορτάρα




Η άποψη από την Άνω Σύρο





Το Maison de Μεζέ του Ιάσωνα


Ο πρώτος οργανωμένος οικισμός δημιουργήθηκε στις αρχές του 1200 από τους Βενετούς. Ένα  φυσικό φρούριο το οποίο παρείχε ασφάλεια από ενδεχόμενη επιδρομή πειρατών χτισμένο στο λόφο πάνω από το λιμάνι της Ερμούπολης.Ξεκινώντας μια βόλτα από την Καμάρα έως την Πορτάρα, χάνεσαι καθώς περιπλανιέσαι σ' αυτόν το μαγευτικό τόπο με τα γραφικά σοκάκια, την ελκυστική αρχιτεκτονική και την μοναδική θέα. Σπίτια αγκαλιασμένα μεταξύ τους και πολυεπίπεδα. Οι τοίχοι που βρίσκονταν στο χαμηλότερο σημείο  αποτελούσαν οχυρό για ολόκληρο τον οικισμό.
Κάθε σπίτι και κάθε εκκλησία, ένα μνημείο 700 τουλάχιστον ετών.
Κατά το μεσαίωνα χτίστηκε στην κορυφή του λόφου η καθολική εκκλησία του Αγ. Γεωργίου( Saint George's Cathedral-Roman Catholic) που αποτελεί σήμερα, εκτός από θρησκευτικό σύμβολο και αξιοθέατο λόγω της πανοραμικής του θέας.Σεργιανώντας στην πιάτσα διαπιστώνεις τη ζωντάνια του τόπου καθώς και την αρμονική συνύπαρξη των αντιθέσεων. Διαφορετικές ηλικίες, κουλτούρα, θρησκευτικές πεποιθήσεις.Μια αρμονική συνύπαρξη αλλά και γοητευτική, καθώς φλέγεται από ένα κοινό πάθος. Τη διατήρηση του πολιτισμού στον οικισμό.
Στην  οδό Δον Ιωάννη Στεφάνου βρίσκεται το μουσείο – έκθεση παραδοσιακών επαγγελμάτων.
Ο επισκέπτης μπορεί να δει διάφορα εργαλεία που εκτίθενται που χρησιμοποιούνταν σε πολλά διαφορετικά επαγγέλματα όπως του κουρέα, του επιπλοποιού, του ψαρά, του φούρναρη. Καθώς επίσης και μια μεγάλη συλλογή από γεωργικά και αγροτικά εργαλεία μια και η αγροτική εργασία ήταν πολύ βασική για τους κατοίκους της εποχής.
Επίσης εκτίθενται και πολλά αντικείμενα οικιακής χρήσεως. Λάμπες πετρελαίου, πλεκτά, σκεύη εστίασης, στάμνες νερού, ψυγεία της εποχής, εργαλεία μεταφοράς πάγου, ραπτομηχανές και αρκετά άλλα. Διάσπαρτα σε όλο τον οικισμό καλόγουστα καφενεδάκια και  προσεγμένα καταστήματα χειροποίητων ειδών.
Το Maison de Μεζέ είναι ένα μικρό παρασκευαστήριο & δοκιμαστήριο ελληνικών προϊόντων. Αποτελεί μια προσπάθεια ενσωμάτωσης τους  στην καθημερινή μας διατροφή, την οποία εμπλουτίζουν με τη γεύση, το άρωμα και τα πολύτιμα συστατικά τους.

Η πιο ιστορική ταβέρνα του νησιού, ο Λιλής. Έφτιαξε το θρυλικό Κατώγι του στις αρχές του '50 και λίγο αργότερα, το 1953, είχε την τύχη να φιλοξενήσει και τον ίδιο τον Μάρκο Βαμβακάρη. Γέννημα-θρέμμα Ανωσυριανός, έχτισε πάνω στις χορδές του μπουζουκιού του εκατοντάδες μελωδίες και διηγήθηκε ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας.Το Μουσείο Μ. Βαμβακάρη ιδρύθηκε το 1995 σε μία παλιά κατοικία στο κέντρο της Άνω Σύρου, η οποία αναπαλαιώθηκε προκειμένου να φιλοξενήσει τα προσωπικά αντικείμενα του μεγάλου τροβαδούρου που γεννήθηκε στην Άνω Σύρο το 1905 και πέρασε εκεί τα πρώτα χρόνια της ζωής του.Εδώ φιλοξενούνται φωτογραφίες και προσωπικά αντικείμενά  που παραχωρήθηκαν από την οικογένειά του για να εκτεθούν στο μουσείο που φέρει το όνομά του. Και λίγα μέτρα πιο κάτω, η πλατεία του οικισμού που φέρει το όνομα του.


  Ως εδώ έφτασε ο δικός μας οίστρος...